متنجس بوده باشد مجزى نيست ، همچنان كه آبى كه طاهر نباشد استنجاء به آن صحيح نيست اجماعاً ، و ميان متنجّسات به اجناس نجاسات فرق نيست . و متنجس - خواه به نجاست براز و خواه به نجاستى ديگر از نجاسات - مزيل نجاست نمىتواند بود مطلقاً . [ 102 ] مسألة : اگر جسمى - كه طاهر نبوده باشد - مستعمل شود ، تطهير محل به آب طاهر متعيّن خواهد شد ، و استنجاء به احجار طاهره بعد از آن ، فايده نخواهد داشت مطلقاً على الاصح . علّامه - رحمه اللّه تعالى در منتهى و نهاية « 1 » ميان نجاست غايط و ساير اجناس نجاسات فرق كرده مىگويد : اگر متنجس به نجاست براز مستعمل شود ، محتمل است كه استعمال سه سنگ طاهر بعد از آن كافى بوده باشد ؛ بنا بر آنكه جنس نجاست يكى است و مختلف نيست و پيش من اين فرق ضعيف است . [ 103 ] مسألة : مستعمل ، ما دام كه نجس باشد ، مجزى نيست و وصف بكارت - كه در احاديث وارد شده « 2 » - منافاتى ندارد . و بعد از ازالهء نجاست از آن مجزى است . و لازم نيست كه آلات استنجاء در اصل ابكار - يعنى غير مستعمل بوده باشد على الاطلاق . [ 104 ] مسألة : ادوات استجمار شرط است كه خشك باشد ، و تا مبلول و با رطوبت باشد مجزى نيست هرچند كه طاهر باشد و هرچند كه رطوبت آن از حدّ موضعى كه بر آن واقع مىشود ، تجاوز نكند و منتشر نشود ؛ چه اگر رطب باشد ، به ملاقات محل ، نجس خواهد شد ، و استعمال نجس صحيح نيست . و نيز رطوبت آلت

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به : منتهى المطلب ، ج 1 ، ص 280 ؛ نهاية الاحكام ، ج 1 ، ص 88 . ( 2 ) . چنانچه در وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 349 ، ب 30 از احكام الخلوة ، ح 4 آمده است .